Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009

ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΠΑΣΧΑ-ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΛΑΜΠΑΔΑ



Αιγυπτιακό Κοσμικό Αυγό


“H αγάπη μπορεί να υπάρξει χωρίς μορφή,
αλλά καμία μορφή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αγάπη”

Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ


Η λέξη Απρίλιος παράγεται από το λατινικό aprire που σημαίνει ανοίγω. Τον Απρίλιο γιόρταζαν την εποχή της Άνοιξης, γιατί η Γη ανοίγει, ξαναγεννιέται μετά από τον θάνατο του χειμώνα. Οι Ρωμαίοι τον μήνα αυτό τον αφιέρωναν στη Θεά Αφροδίτη, ενώ οι Έλληνες τον αντίστοιχο μήνα Θαργήλιον, γιόρταζαν τα "Θαργήλια" που ήταν αφιερωμένα στο Θεό Απόλλωνα και στη Θεά Άρτεμη.

Easter: H λέξη έχει τη ρίζα της από τη λέξη Ostara, που ήταν η Σκανδιναβική θεά της Άνοιξης. Ήταν το σύμβολο της ανάστασης όλης της φύσης και λατρευόταν στις αρχές της Άνοιξης.

Πάσχα: Η λέξη προέρχεται από το εβραϊκό Πέσαχ που σημαίνει δίοδος. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε γιορτή σχετική με το Πάσχα, τα "Αδώνια", τα έθιμα της Μεγάλης Παρασκευής και του Επιτάφιου θυμίζουν "τους κήπους της Αδώνιδος", όπου τότε, όπως και τώρα, γυναίκες πένθιμα ντυμένες θρηνούσαν τον Άδωνη, τον Θεό που πεθαίνει και ανασταίνεται την Άνοιξη, όπως και ο Χριστός, ο Διόνυσος, ο Όσιρις και η Περσεφόνη.

Οι Φοίνικες είχαν το αυγό σαν κοσμογονικό σύμβολο αφού πίστευαν ότι η νύκτα, που ήταν η αρχή του παντός, δημιούργησε ένα αυγό από το οποίο ήρθε στο φως ο έρωτας και το ανθρώπινο γένος.

Για τους Ορφικούς το αυγό είναι ο ίδιος ο κόσμος, ο οποίος γεννιέται κάθε χρόνο.

Ήταν επίσης έθιμο των αρχαίων παγανιστών Σκανδιναβών να ανταλλάσουν την περίοδο της άνοιξης χρωματιστά αυγά τα οποία ονόμαζαν "αυγά της Οστάρα".

Ανάσταση

Ο χριστιανισμός έδωσε διαφορετικό νόημα στο παλιό αυτό έθιμο συνδέοντάς το με τις γιορτές της Ανάστασης του Σωτήρα, ο οποίος σαν την κρυμμένη ζωή μέσα στο αυγό, κοιμήθηκε στον τάφο του για τρείς μέρες πριν ξυπνήσει στην καινούρια του ζωή.

Αυτό ήταν φυσικό επακόλουθο αφού ο Χριστός ταυτιζόταν με τον Ανοιξιάτικο Ήλιο ο οποίος ξυπνά μέσα σε όλο του το μεγαλείο μετά από τον ζοφερό και μακρύ θάνατο του χειμώνα.

Επίσης υπήρχε το "Κοσμικό Αυγό" των Ινδουιστών το οποίο εγκυμονούσε ο Μπράχμα και το "Κοσμικό Αυγό" των Αιγυπτίων το οποίο εμφανίστηκε από το στόμα της άμορφης, αδημιούργητης και αιώνιας Θεάς, της Κνεφ, και που είναι το έμβλημα της Δημιουργικής Δύναμης. Συνήθιζαν να τα κρεμούν στα Αιγυπτιακά Ιερά, σήμερα τα βρίσκουμε κρεμασμένα σε τζαμιά.

Ακόμα υπήρχε και το Αυγό της Βαβυλώνας, το οποίο εκκόλαψε η Θεά Ιστάρ και λέγεται ότι έπεσε από τον ουρανό στον ποταμό Εφράτη

Τα κόκκινα αυγά συνδέονται με τον τάφο, όπου ξεπηδά η ζωή και το τσούγκρισμά τους είναι μία συμβολική διευκόλυνση της νέας ζωής και χαιρετισμός "φιλικής πάλης" που υποβοηθά τη φύση στις παραγωγικές της προσπάθειες.

Χρωματιστά αυγά χρησιμοποιήθηκαν ανά τους αιώνες κατά τη διάρκεια της Άνοιξης σχεδόν σε όλες τις χώρες, στην Αίγυπτο ανταλάσσονταν ως ιερά σύμβολα για την άνοιξη, όπου πάντα ήταν, είναι και θα είναι, το έμβλημα της γέννησης ή της αναγέννησης, κοσμικής και ανθρώπινης, ουράνιας και γήινης.

Το έθιμο της Πασχαλινής λαμπάδας συμβολίζει τον ήλιο της Άνοιξης. Η φωτιά αυτή είναι σαν την δύναμη της Αγάπης και της Γνώσης που δίνοντάς την δυναμώνει κι εξαπλώνεται κάνοντας καλό στον κόσμο, ζεσταίνοντας τις καρδιές με αγάπη και διευρύνοντας τα παράθυρα του νου με την γνώση.

Αποσπάσματα του κειμένου είναι από το Θεοσοφικό blog στη Νέα Υόρκη:
http://theosophywatch.com/blessings/

2 σχόλια:

TheosophyWatch είπε...

Όμορφο άρθρο Σίσι. Καλό Πάσχα!

Iris είπε...

Dear Odin
Thanks for the wishes and for the translation from your text

Best Wishes
Sisi